8 Eylül 2012 Cumartesi

Ruhum Çocuk


Yüzlerinde kırışıklık olmasın diye gülmeyen insanlar tanıyorum. Böyle korkunç bir seçim olabilir mi? Varsın olsun, doyasıya gülemedikten sonra insan yaşadım diyebilir mi?

Kırışıklıklarımı sildirerek, daha genç görünmek istemem. Yaşım ne olursa olsun ruhum hâlâ öğrenen bir çocuk.

Geçmiş yıllara bakıp keşke demeden, geleceği düşünüp endişe etmeden; vefâsızlıklara göğüs gerip, yeniden güvenen biri olmalıyım.

Değişikliklerden korkmadan yaşayan ve şemsiyeyle yağmur duasına giden biri kadar inançlı olmak, elimde uyanma garantim olmasa da, her gece yeni ümitlerle uykuya dalmak isterim.

Hiç yorum yok: