31 Aralık 2012 Pazartesi

Hayatı Boyarım Her Gün





Bazı günler içim içime sığmaz, yüreğimin bir penceresi olsa da açsam, bir gökkuşağı süzülebilir dışarıya.

Mutfağa girip tatlı bir şeyler pişiresim olur.

Ev hep çilek koksun isterim.

Bazı günler  kahvemi yudumlarken, evrendeki şiddetin sonlanmasını dilerim.

Bazen ömür boyu sürecek bir aşkın olup olmadığını düşünürüm.

Bazı günlerim sonbaharın renkleri gibi hüzünlüdür. O renklerde de güzellikler bulmaya çalışırım.

Kalabalıklar arasında yalnız kalmanın ne demek olduğunu da bilirim...

...arkadaşlığın insana verdiği o sonsuz enerjiyi de.

Fazla coşkuluysam, kırmızının içinde kaybolmuşsam, bana biraz turkuaz gerekir.

Hayatı boyarım her gün, hüzünlü kahverengiyle, mutlu pembeyle, asil morla...

Hiç yorum yok: