22 Nisan 2013 Pazartesi

Bir Kıyıdan Bakmak İstanbul'a


Dört gün önce bir iskeleden, İstanbul'u, geçip giden gemileri, vapurları, vapurların çevresinde, ışığın etrafındaki kelebekler gibi dönen martıları izlerken; yine aynı duygularla doluydum. Hem mutluluk, hem hüzün, biraz heyecan, çokça huzur, hepsi birden.
Ne zaman İstanbul'u bir kıyıdan seyre dalsam böyle olurum. Bu şehri, yaşadıklarını, barındırdıklarını düşündüğümde, hep aynı ruh hali içine giriyorum. Mevsimlerden yaz, kış, bahar olması bir şeyi değiştirmiyor. Lapa lapa kar da yağsa şehrin üzerine, güneşin pırıltılarıyla da dolu olsa dalgalar, yağmur altında ıslanıyor da olsam hep aynı duygular.
Bu şehirle aramda öyle bir bağ var ki; şehrin dışına çıktığımda, ülkemin çok güzel bir köşesinde de olsam, onu aldatıyormuşum gibi hissedip bir an önce dönmeyi düşünür oluyorum.
Okuduklarımdan, sohbetlerdeki paylaşımlardan, bu duygularımda yalnız olmadığımı anlıyorum. Şehirden kaçmak için çareler arayanlar varken, bazılarımız ona aşkla bağlı...

(resim bana aittir)

Hiç yorum yok: