19 Haziran 2014 Perşembe

Hayat Çok Güzel



Üzerime mutluluk tozu serpilmiş gibi, bir rüyadaysam uyanmak istemiyorum. Hava güzel, hayat güzel... Sabah beni uyandıran küçük kuş da aynı fikirdeydi galiba...
Aklım hiç başlama dedi, yüreğim gidebildiğin kadar git. Aklım hep öz evladımdı, yüreğim üvey. Biri hep gururla dolandı etrafta, diğeri kırgın. İkisi arasındaki savaşı hep aklım kazandı...bugüne kadar. Aklımı mı yitirdim, bir kalp bu kadar hızlı atabilir mi?...
Yine sorunları var dünyanın, savaşlar, açlık, adaletsizlik... Bütün bunları düşününce suçluluk duyası geliyor insanın mutlu olduğu için. Ama sonra içini bir sıcaklık kaplıyor, her şeyin üstesinden gelecek gücü hissediyorsun, bütün sorunların çözüleceğine bütün kalbinle inanıyorsun... En yakınının acısını paylaşmışsın yirmi dört saat önce, eve dönerken soğuktan üşüyen bir adam görmüşsün durakta... ama bilirsiniz... hayat çok güzel!...Yıllar geçiyor, her geçen yıl insanın bedeninde izler bırakıyor, yaşlanıyorsun diyorum kendime, ama o hiç yaşlanmıyor işte, kalbim. İstanbul güzel, sevmek güzel, her şey çok güzel...

Hiç yorum yok: